രാമരക്ഷാ പ്രവചനം 8 - പീതം വാസോ വസാനം

രാമരക്ഷാ ധ്യാനമന്ത്രം - “പീതം വാസോ വസാനം” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം

സദ്ഗുരു ശ്രീ അനിരുദ്ധ ബാപ്പു രാമരക്ഷാ സ്തോത്രമന്ത്ര പരമ്പരയിലെ 8-ാമത്തെ പ്രവചനത്തിൽ പറയുന്നു, രാമരക്ഷയിലെ ധ്യാനമന്ത്രത്തിൽ “പീതം വാസോ വസാനം” എന്നാൽ മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച രാമന്റെ വർണ്ണനയുണ്ട്. മഞ്ഞ നിറം രാമന്റെ, അതായത് മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ആ സദ്ഗുരുതത്ത്വത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളുമായി വേർപെടുത്താനാവാത്ത വിധം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ബാപ്പു സംത് ജനാബായിയുടെ ഒരു അഭംഗത്തിലെ ’നാചതാ നാചതാ ഹരീചാ പിതാംബര സുടലാ, സാവര സാവര ദേവാ ഐസേ കബീര ബോലലാ’ (നൃത്തം ചെയ്ത് ചെയ്ത് ഹരിയുടെ പീതാംബരം അഴിഞ്ഞുവീണു, നേരെയാക്കൂ നേരെയാക്കൂ ഭഗവാനേ എന്ന് കബീർ പറഞ്ഞു) എന്ന വരിയുടെ ആദ്ധ്യാത്മിക അർത്ഥം പറയുമ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നു, പാണ്ഡുരംഗന്റെ പീതാംബരം അഴിഞ്ഞുവീഴുന്നു എന്നാൽ എപ്പോൾ ഭക്തൻ നാമത്തിൽ, ഭജനയിൽ, നൃത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും ലയിച്ചുചേരുന്നുവോ, അപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ സഗുണ രൂപം അതായത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുറമെയുള്ള ആവരണം മാറിപ്പോകുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മൂലരൂപം കാണാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഭക്തന് അത് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല അതുകൊണ്ടാണ് സംത് കബീർ “ദേവാ, സാവർ (ശ്രദ്ധിക്കൂ/നേരെയാക്കൂ)!” എന്ന് പറയുന്നത്.

സഗുണ-സാകാരത്തിനും നിർഗുണ-നിരാകാരത്തിനും ഇടയിലുള്ള അവസ്ഥ

സഗുണ-സാകാരവും നിർഗുണ-നിരാകാരവും എന്നീ രണ്ട് രൂപങ്ങളും ഒരേപോലെ ശ്രേഷ്ഠമാണ്, എന്നാൽ അവയ്ക്കിടയിൽ ഒരു തലമുണ്ട് — സഗുണ നിരാകാരം. കാറ്റ് കാണാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലേ, അതുപോലെയാണ് ഈ സഗുണ നിരാകാര തലം. ഈ സഗുണ നിരാകാര തലം തന്നെയാണ് “പീത വസ്ത്രം (മഞ്ഞ വസ്ത്രം)”, അതുകൊണ്ട് രാമന്റെ മഞ്ഞ വസ്ത്രം എന്നാൽ വെറും വസ്ത്രങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ മൂലരൂപത്തിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഗുണ രൂപത്തിനും ഇടയിലുള്ള ആവരണമാണ്.

ഭക്തിയിൽ ലയിച്ചുചേരൽ - അജ്ഞാനത്തിന്റെ മറകൾ നീങ്ങുന്ന നിമിഷം

ഈ മൂല പരമാത്മാവ് സഗുണ സാകാരമായി വന്നിട്ടുണ്ടാകും, എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂലരൂപം കാണാനുള്ള ആഗ്രഹം ഭക്തർക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കും. എന്നാൽ പൂർണ്ണ അഷ്ടഭാവങ്ങളോടെ, ഭക്തന്റെ ശരീരം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, പഞ്ചപ്രാണൻ, ആത്മാവ് എല്ലാം ഈ ഭഗവാന്റെ നാമസ്മരണയിൽ, ഘോഷത്തിൽ എപ്പോൾ ലയിച്ചുചേരുന്നുവോ, അതേ നിമിഷത്തിൽ ഭക്തന് പരമാത്മാവിന്റെ ഓരോ രൂപവും കാണാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഭക്തൻ ഭക്തിയിൽ സ്വയം മറക്കാത്തിടത്തോളം, ലയിക്കാത്തിടത്തോളം അജ്ഞാനത്തിന്റെ മറകൾ നീങ്ങുക സാധ്യമല്ല.

സദ്ഗുരു ശ്രീ അനിരുദ്ധർ തുടർന്ന് പറയുന്നു, ഭഗവാന്റെ വിഗ്രഹപൂജ എന്നത് വെറും പൂക്കൾ അർപ്പിക്കുക, വെള്ളം നേദിക്കുക എന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. യഥാർത്ഥ പൂജ അപ്പോൾ മാത്രമേ ആ ഭഗവാനിലേക്ക് എത്തുകയുള്ളൂ, എപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഈ ഭാവം വരുന്നുവോ, ഇത് വെറും വിഗ്രഹമല്ല എന്റെ ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് എന്ന്. ഈ ഭാവം തന്നെയാണ് സഗുണ-നിരാകാര ഭാവം, ഈ സഗുണ നിരാകാരത്വം തന്നെയാണ് ‘പീതവസ്ത്രം’. എപ്പോൾ ഈ ഭാവം ദൃഢമാകുന്നുവോ അപ്പോൾ ഭക്തൻ സ്വയം മറക്കുന്നു, പരമാത്മാവിന്റെ ഓരോ സഗുണ രൂപവും എന്റെ മുന്നിൽ തനിയെ തെളിയാൻ തുടങ്ങുന്നു, അതിനും അപ്പുറം പോയി എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർഗുണ നിരാകാര രൂപത്തിന്റെ അനുഭൂതിയും ഉണ്ടാകുന്നു. വേദങ്ങൾ പറയുന്നു – “നേതി നേതി” – അതായത് ഇതല്ല, അതുമല്ല; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ് നമുക്ക് യഥാർത്ഥ അനുഭവം ലഭിക്കുന്നു. എങ്ങനെയെന്നാൽ ഒരാളെക്കുറിച്ച് അയാൾ മോശക്കാരനല്ല എന്ന് മനസ്സിലായാൽ, തനിയെ മനസ്സിലാകും അയാൾ നല്ലവനാണെന്ന്.

അതുപോലെ പരമേശ്വരനെക്കുറിച്ച് സഗുണ-നിരാകാര ഭാവം നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുകയും സ്ഥിരമാകുകയും ചെയ്യുന്നു, നമ്മുടെ പ്രാണനുകളിൽ സ്ഥിരമാകുന്നു, നമുക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു ഇത് വിഗ്രഹമല്ല, ഇത് പരമാത്മാവ് തന്നെയാണ്, ഇത് എന്റെ ദൈവം തന്നെയാണ്, ഇദ്ദേഹത്തിന് എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയും. ഇദ്ദേഹം എന്റെ ഓരോ കാര്യവും കേൾക്കുന്നുണ്ട്, കാണുന്നുണ്ട്, ഇദ്ദേഹത്തിന് എല്ലാം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്, ഈ ഭാവം എന്റേത് എത്രത്തോളം ശക്തമായി വരുന്നുവോ, നൂറ്റെട്ട് ശതമാനം ആകുന്നുവോ, ആ നിമിഷത്തിൽ പീതാംബരം അഴിഞ്ഞുവീഴുന്നു.

ഭക്തനും ഭഗവാനും ഇടയിലുള്ള ‘അന്തർപാട്ട്’ (തിരശ്ശീല) എന്നാൽ പീതവസ്ത്രം

പീതവസ്ത്രം എന്നാൽ ഭക്തനും ഭഗവാനും ഇടയിലുള്ള അന്തർപാട്ട്. വിവാഹം നടക്കുന്നത് വരെ വരനും വധുവിനും ഇടയിൽ ഒരു അകലം വേണമെന്ന് ഇടയിൽ ഒരു വസ്ത്രം പിടിക്കാറുണ്ടല്ലോ അതിനെ അന്തർപാട്ട് എന്ന് പറയുന്നു. വിവാഹത്തിലെ അന്തർപാട്ട് എപ്രകാരം ’ശുഭമംഗള സാവധാൻ’ എന്ന് പറഞ്ഞതിന് ശേഷം മാറ്റപ്പെടുന്നുവോ, അതുപോലെ ഭക്തനും ഭഗവാനും ഇടയിലുള്ള അകലം ഭക്തിയാലും ധ്യാനത്താലും നീങ്ങുന്നു. പരമേശ്വരനും ഞാനും ഇവർക്കിടയിൽ ഞാൻ പരമേശ്വരനിൽ നിന്ന് എത്ര അകലെയാണോ ആ അകലം എന്നാൽ മായ, എത്ര ഞാൻ പരമേശ്വരനോട് അടുത്താണോ, ആ അടുപ്പം എന്നാൽ ശുദ്ധവിദ്യ. നമ്മൾ രണ്ടുപേർക്കും ഇടയിലുള്ള ഈ മറ, ഈ അകലം ഏതാണോ അത് നമുക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അതായത് ആ രാമന്റെ തന്നെ ധ്യാനം ചെയ്ത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ പീതവസ്ത്രത്തെ ധ്യാനിച്ച് നീക്കം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.

ഇതിനുശേഷം ബാപ്പു വാരകരി സമ്പ്രദായത്തിലെ സംത് ജനാബായിയുടെ കഥയിലൂടെ പീതാംബരത്തിന് പിന്നിലെ ഭാവം വിവരിച്ചു തന്നു. ബുധകൗശിക ഋഷി ഈ രാമരക്ഷയിൽ പറയുന്നു, ഈ പീതവസ്ത്രധാരിയായ രാമന്റെ ധ്യാനം സഗുണ-നിരാകാര ഭാവത്തിൽ ചെയ്യണം. നമ്മുടെ ഭാവം, നമ്മുടെ ഭക്തി മിക്കവാറും എന്തെങ്കിലും നേടാൻ വേണ്ടിയുള്ള അതായത് സാകാരവും കാമ്യഭക്തിയും ആയിരിക്കും—ഇത് കിട്ടിയാൽ ഭക്തി, ഇല്ലെങ്കിൽ വേറെ ദൈവം. എന്നാൽ പരമേശ്വരൻ ഒരാളേയുള്ളൂ, ‘സബ്കാ മാലിക് ഏക്’. അതുകൊണ്ട് ഭക്തി ഫലത്തിന് വേണ്ടിയല്ല മറിച്ച് പരമേശ്വരനെ പ്രാപിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരിക്കണം. ദൈവത്തെ നമ്മൾ ആകാരത്തിൽ തളച്ചിടരുത്; അദ്ദേഹം ‘കേശവൻ’ ആണ്—അതായത് ആകൃതിക്ക് അപ്പുറമുള്ളവൻ. ഭക്തി നിരാകാര ഭാവത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നതായിരിക്കണം.

പീതവർണ്ണം (മഞ്ഞ നിറം) — പരമേശ്വരി ശക്തിയുടെ ഉദയത്തിന്റെ നിറം

രാമനും കൃഷ്ണനും രണ്ടുപേരും മഞ്ഞ പീതാംബരം ധരിക്കുന്നു. ഈ മഞ്ഞ നിറം പരമേശ്വരി ശക്തിയുടെ ഉദയത്തിന്റെ നിറമാണ്. സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ സ്വർണ്ണ മഞ്ഞ നിറം തെളിയുന്നത് പോലെ, ഈ പീതവർണ്ണം പരമേശ്വരി ശക്തിയുടെ വെളിപ്പെടലാണ്. രാമൻ സൂര്യവംശി തന്നെയാണ്, സാക്ഷാൽ സൂര്യൻ തന്നെയാണ്. ഈ ആകാശത്ത് കാണുന്ന സൂര്യൻ എന്നാൽ രാമനല്ല, മറിച്ച് ഇത്തരം അനന്ത സൂര്യന്മാരുടെ സൂര്യൻ ആരാണോ, ആര് സവിതാവാണോ അവൻ രാമനാണ്. രാമനെ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ കൺമുൻപിൽ അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിൽ ഈ പീതവസ്ത്രം എപ്പോൾ കാണാൻ തുടങ്ങുന്നുവോ അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഈ പ്രാർത്ഥന തന്നെ ചെയ്യണം, ‘പീതവസ്ത്രം എന്നാൽ രാമന്റെ ഉദയം’. ഞാൻ ‘പീതം വാസോ വസാനം’ എന്ന് പറയുമ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സിൽ രാമന്റെ ഉദയം നടക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് രാമരക്ഷയിലെ ധ്യാനമന്ത്രത്തിൽ ‘പീതം വാസോ വസാനം’ എന്ന് വന്നിട്ടുള്ളത്.

പരമേശ്വരനും പരമേശ്വരന്റെ കൃപയും വേറെ വേറെ കാര്യങ്ങളല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ രാമന്റെ ഉദയമുണ്ടായി എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃപ ഉണ്ടായി എന്ന് തന്നെ അർത്ഥം. ഇതിനായി ഞാൻ ‘സഗുണ നിരാകാര’ ഭാവത്തിന്റെ പീതാംബരം ധരിക്കണം. ഞാൻ ഏത് നിമിഷം ആ പീതാംബരം ധരിക്കുന്നുവോ അതേ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ എനിക്ക് ആ രാമന്റെ ധ്യാനം കൃത്യമായി ചെയ്യാൻ കഴിയും. ഞാൻ രാമന്റെ പീതാംബരം ധരിക്കുക എന്നാൽ രാമന് ഭക്തനെക്കുറിച്ച് എന്ത് ഭാവമാണോ ഉള്ളത്, അത്തരം ഭാവം എനിക്ക് പരമേശ്വരനെക്കുറിച്ച് ഉണ്ടാകുക എന്നതാണ്.

പീതവർണ്ണം — ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും യഥാർത്ഥ രക്ഷകൻ

ഈ പീതവർണ്ണം നമ്മുടെ കൂട്ട് ഒരിക്കലും വിടില്ല. എപ്പോൾ ദേഹത്ത് നിന്ന് പ്രാണൻ പോയിമറയുന്നുവോ, അപ്പോൾ പഞ്ചപ്രാണനൊപ്പം ആ മനുഷ്യന്റെ അന്തർമനസ്സും ലിംഗദേഹവും (സൂക്ഷ്മ ശരീരം) കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഈ ലിംഗദേഹത്തിന്റെ നിറവും മഞ്ഞയായിരിക്കും. പുതിയ ജന്മത്തിലും ലിംഗദേഹത്തിനൊപ്പം ഇതേ നിറം ഉണ്ടാകും. അതുകൊണ്ടാണ് മഞ്ഞ പീതാംബരം എന്നാൽ നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ രക്ഷകൻ. എന്റെ ലിംഗദേഹത്തെയും സുരക്ഷിതമായി ദേഹത്തിന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന, അവിടെനിന്ന് തിരികെ പുതിയ ജന്മത്തിൽ എന്നെ കൊണ്ടുവരുന്ന ഈ പീതവർണ്ണം, ഈ പരമേശ്വരന്റെ ശരീരത്തിലുള്ള വസ്ത്രത്തിന്റെ നിറമായി മാറിയിരിക്കുന്ന ഈ മഞ്ഞ നിറം, ഈ ഭൂമിക്ക് മുഴുവൻ ശക്തി നൽകുന്ന ഈ സൂര്യന്റെ ഉദയത്തിന്റെ നിറമായ ഈ മഞ്ഞ വർണ്ണം, അതുകൊണ്ട് എന്റെ രാമനെ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ ‘പീതംവാസോവസാനം’ എന്നാൽ മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച രാമൻ എന്റെ കൺമുൻപിൽ വരണം.

-------------------------