വളരെ വലിയതും, അഗാധവുമായ ഒരു ഇതിഹാസത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ് സാധാരണയായി അറിയപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര ചരിത്രം. പരിചിതമായ പേരുകൾക്കും, പ്രശസ്തമായ നാഴികക്കല്ലുകൾക്കും അപ്പുറം, പറയപ്പെടാത്ത ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്. തങ്ങളുടെ ത്യാഗങ്ങൾ ദൈവികമായിരുന്നിട്ടും, ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളിലും, ഓർമ്മകളിലും ഇടംപിടിക്കാതെ പോയ സ്ത്രീപുരുഷന്മാരാൽ രൂപപ്പെട്ട ചരിത്രം.
'ദൈനിക് പ്രത്യക്ഷ'യിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഉൾക്കാഴ്ചയുള്ള എഡിറ്റോറിയലുകളിലൂടെ, ഡോ. അനിരുദ്ധ ഡി. ജോഷി ഈ വിസ്മൃത ചരിത്രത്തെ വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു. മാതൃഭൂമിയോട് അചഞ്ചലമായ പ്രതിബദ്ധതയും, ധൈര്യവും, ഭക്തിയും പുലർത്തി നിലകൊണ്ട പോരാളികൾ, ചിന്തകർ, നിശബ്ദരായ വഴികാട്ടികൾ തുടങ്ങിയ അസാധാരണ വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ ജീവിതം അദ്ദേഹം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
വിവരണം പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ, കേൾക്കാത്ത നിരവധി പേരുകൾ പുറത്തുവരുന്നു. വീര്യം, ത്യാഗം, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള അചഞ്ചലമായ നിശ്ചയദാർഢ്യം എന്നിവയാൽ നിർവചിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തികൾ. ത്സാൻസി റാണി ലക്ഷ്മിഭായിയെപ്പോലെയുള്ള പ്രശസ്തരായ വ്യക്തികൾക്കൊപ്പം, അവരുടെ അത്രതന്നെ വീരന്മാരായ അനുയായികളും ഉയർന്നുവരുന്നു, അവരുടെ ധൈര്യം ലക്ഷ്മിഭായിക്ക് തുല്യമായിരുന്നുവെങ്കിലും ചരിത്രം അവരുടെ പേരുകൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. വിവരണം പിന്നീട്, ബാലഗംഗാധര തിലകന്റെ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുപരിചിതമായ പൊതു പ്രതിച്ഛായയേക്കാൾ, വളരെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു തലം ഇത്
വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നിലകൊണ്ട അനേകം അറിയപ്പെടാത്ത വിപ്ലവകാരികളെയും, സംഘാടകരെയും, അർപ്പണബോധമുള്ള പ്രവർത്തകരെയും ഈ എഡിറ്റോറിയലുകൾ അനാവരണം ചെയ്യും. അവരുടെ നിശബ്ദമായ ത്യാഗങ്ങളും, ബൗദ്ധികമായ കരുത്തും, ഭയരഹിതമായ പ്രവർത്തനങ്ങളും സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ നട്ടെല്ലായി മാറി. എന്നാൽ, ഈ യഥാർത്ഥ നായകന്മാരെ, "ചരിത്രകാരന്മാർ" എന്ന് സ്വയം വിളിക്കുന്നവർ അവഗണിച്ചതിനാൽ, അവ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടാതെ പോയി.
ഇതൊരു ചരിത്രവിവരണം മാത്രമല്ല; ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ, അദൃശ്യമായ അടിത്തറകൾക്കുള്ള ആദരാഞ്ജലിയാണ് ഇത്. ധൈര്യവും, അർപ്പണബോധവും, ധാർമ്മിക കരുത്തും നിറഞ്ഞ ഈ വിവരണങ്ങൾ, നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ആഴം വീണ്ടും കണ്ടെത്താനും, എല്ലാം നൽകിയിട്ടും പകരം ഒന്നും ചോദിക്കാത്തവരെ ആദരിക്കാനും, നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു.
-------------------------------------------------------------------------------------
ഭാഗം - 1
എഴുത്തുകാരൻ - ഡോ. അനിരുദ്ധ ഡി. ജോഷി
കാരണം ഇന്ത്യയുടെ വൈസ്രോയിയുമായി (ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ പരമോന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥൻ) മൂന്ന് തവണ കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തിയിരുന്നു. അതും മറ്റാരും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ, വൈസ്രോയിയുടെ പ്രത്യേക മുറിയിൽ, വൈസ്രോയി, ഈ ഏരിയയിലെ ഗവർണർ, രാമചന്ദ്രൻ എന്നിവർ മാത്രം. ഇതുകാരണം, രാമചന്ദ്രന് അവന്റെ ഏരിയയിൽ മാത്രമല്ല, ഇന്ത്യയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും നല്ല സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്നു.
രാമചന്ദ്രന്റെ കൈവശം പുറമേക്ക് വനം, കൃഷി വകുപ്പ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, യഥാർത്ഥത്തിൽ, ആ ഏരിയയിലെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര പ്രസ്ഥാനത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്ന ജോലിയായിരുന്നു അവന് ഉണ്ടായിരുന്നത്, എന്ന് മൽഹാർറാവുവിന് മാത്രമേ അറിയാമായിരുന്നുള്ളൂ.
ഈ ചുമതല രാമചന്ദ്രന് ഏൽപ്പിച്ചപ്പോൾ, മൽഹാർറാവു ലോകമാന്യ തിലകിന്റെ വലിയ ഭക്തനായിരുന്നതുകൊണ്ട്, രാമചന്ദ്രൻ ഉടൻതന്നെ അച്ഛനെ മുംബൈയിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു. സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിൽ അദ്ദേഹം മുൻനിരയിൽ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും, ആ കാര്യത്തിനായി പണം നൽകുക, രഹസ്യമായി ലഘുലേഖകൾ അച്ചടിക്കുക, സ്വാതന്ത്ര്യസമര പോരാളികൾക്ക് രഹസ്യമായി താമസിക്കാൻ ഇടം ഒരുക്കുക, അവരുടെ ഭക്ഷണകാര്യങ്ങളിലും, രഹസ്യസ്വഭാവത്തിലും ശ്രദ്ധിക്കുക, പ്രധാനമായി ലോകമാന്യയുടെ പത്രത്തിലെ മുഖപ്രസംഗങ്ങൾ എല്ലാ ദിവസവും വൈകുന്നേരം ഗ്രാമവാസികളെ വായിച്ച് കേൾപ്പിക്കുക, എന്നീ ജോലികൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
ലോകമാന്യ 1920-ൽ അനന്തതയിൽ ലയിച്ച ശേഷം, ശ്രീ ന. ചിം. കേൽക്കർ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്രങ്ങൾ തുടർന്നു. ഗാന്ധിജിയുടെ അഹിംസാപരമായ ആശയങ്ങളുടെ, സ്വാധീനം വർദ്ധിച്ചുവരികയായിരുന്നു. 1928-ലെ ദണ്ഡിയാത്രയിൽ, അതായത് ഉപ്പ് സത്യാഗ്രഹ സമരത്തിൽ മൽഹാർറാവു പങ്കെടുത്തിരുന്നു. പക്ഷേ, ഈ അക്രമകാരികളായ വിദേശ ശക്തി, അഹിംസയുടെ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുമെന്ന മൽഹാർറാവുവിന്റെ വിശ്വാസം, 1928-ൽ തന്നെ ഇല്ലാതായി. കാരണം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൺമുന്നിൽ നിരവധി നിരായുധരും, നിരപരാധികളും, കുറ്റമില്ലാത്ത മനുഷ്യരുടെയും, വൃദ്ധരുടെയും, സ്ത്രീകളുടെയും പോലും, തലകൾ തകരുന്ന കാഴ്ച അദ്ദേഹം കണ്ടിരുന്നു. യോദ്ധാക്കളുടെ പാരമ്പര്യമുള്ള മൽഹാർറാവുവിന് അത് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
വിപ്ലവകാരികളുടെ കലാപങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, നാട്ടുകാരായ ഇന്ത്യക്കാരുടെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കൽ കാരണം, എല്ലാ വിപ്ലവകാരികളും പിടിക്കപ്പെടുകയും, തൂക്കിലേറ്റപ്പെടുകയും അല്ലെങ്കിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ വെടിയുണ്ടകൾക്ക് ഇരയാവുകയുമായിരുന്നു.
ഇത് കണ്ട മൽഹാർറാവു, കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വർഷമായി സജീവമായ സമരത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു നിന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് വഴി കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സത്യത്തിൽ, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു നേതാവിനെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഈ രഹസ്യ ദൗത്യം, ബ്രിട്ടീഷുകാർ എല്ലാ വിവരങ്ങളും ശേഖരിച്ച ശേഷമാണ് രാമചന്ദ്രന് നൽകിയത്. അവരുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു - 'രാമചന്ദ്രൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും അകന്നു നിൽക്കുന്നു. അവന്റെ പിതാവ്, മൽഹാർറാവു, അതിസമ്പന്നനായ ജമീന്ദാർ, കർഷകൻ, വ്യവസായി എന്നിവരാണ്, തിലകിന്റെ ആരാധകനായിരുന്നു. എന്നാൽ, നിലവിൽ അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയം വിട്ട് ദൂരെയായിരുന്നു.' ഈ റിപ്പോർട്ട് കാരണമാണ് രാമചന്ദ്രന് ഈ ഉത്തരവാദിത്തം ലഭിക്കാൻ സാധിച്ചത്.
മൽഹാർറാവു എല്ലാം ശാന്തമായി കേട്ടു. കണ്ണുകൾ അടച്ച്, തല താഴ്ത്തി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കസേരയിൽ ശാന്തമായി ഇരുന്നു. ആ അഞ്ച് മിനിറ്റ് നീണ്ട നിശബ്ദത, രാമചന്ദ്രനെ അസഹനീയനാക്കി. അഞ്ച് മിനിറ്റിനുശേഷം, മൽഹാർറാവുവിന്റെ കസേര ഒരു നേർത്ത താളത്തിൽ ആടാൻ തുടങ്ങി. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, ആടുന്ന കസേരകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏകദേശം പത്ത് മിനിറ്റിനുശേഷം, മൽഹാർറാവു കണ്ണുകൾ തുറന്നു. എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് രാമചന്ദ്രനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, “വനം, കൃഷി വകുപ്പും നന്നായി നോക്കുക. അത് ഭൂമാതാവിനെ പരിപാലിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ബ്രിട്ടീഷുകാരിൽ നിന്ന് ഈ രഹസ്യ ചുമതലയും തീർച്ചയായും ഏറ്റെടുക്കുക. എന്നാൽ, ഈ രഹസ്യ ചുമതലയുടെ
പ്രയോജനം നമ്മുടെ ഭാരതമാതാവിന് വേണ്ടി മാത്രമായിരിക്കണം, രാജ്യസ്നേഹികളെ സഹായിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമായിരിക്കണം. ചരിത്രത്തിൽ നിന്റെ പേര് രേഖപ്പെടുത്തിയില്ലെങ്കിലും, സ്വയംഭഗവാൻ ത്രിവിക്രമന്റെ ഹൃദയത്തിൽ, നിനക്ക് തീർച്ചയായും സ്ഥാനം ലഭിക്കും. ഒന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക... 'അവൻ' മാത്രമാണ് ഏക സത്യം.”
Comments
Post a Comment