സദ്ഗുരുതത്വത്തിന് ഒന്നും അസാധ്യമല്ല! - വനിതാവീര ചക്കർ ഭോസലെ

ഹരി ഓം. ഞാൻ വനിതാവീര ചക്കർ. ബാപൂജിയുടെ ഛത്രഛായയിൽ വന്നിട്ട് എനിക്ക് നാലര വർഷമായി. അതിനുമുമ്പ് എനിക്ക് സദ്ഗുരു ബാപൂജിയെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. അന്ന് ഞങ്ങളുടെ കേന്ദ്രത്തിലെ ഒരു ശ്രദ്ധാവതി സ്ത്രീ, ബാപൂജിയുടെ അനുഭവസങ്കീർത്തന പരിപാടി സംഘടിപ്പിച്ചു. അന്ന് എനിക്ക് സദ്ഗുരുതത്വത്തിൽ വലിയ വിശ്വാസമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ സ്ത്രീ എന്നോട് അവിടെ വരാൻ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ, എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് പോയി നോക്കാമെന്ന് ഞാൻ കരുതി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ആ ദിവസങ്ങളിൽ വീടിന് പുറത്തിറങ്ങാൻ പോലും എന്റെ മനസ്സ് മടുക്കുമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വിചാരിച്ചു, ഈ ഒരു കാരണംകൊണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക് പുറത്തിറങ്ങാൻ പറ്റുമല്ലോ. കൂടാതെ, ആ സ്ത്രീ എന്നോട് പറഞ്ഞു, 'ഓം മനഃസാമർത്ഥ്യദാതാ ശ്രീ അനിരുദ്ധായ നമഃ' എന്ന താരാകമന്ത്രം ജപിക്കാനും, മനസ്സിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹം തോന്നുമ്പോൾ മാത്രം ഉപാസനക്ക് വരാനും. അവർ ഇത്രയും പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് പോയി നോക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധയോടെ ബാപൂജിയുടെ താരാകമന്ത്രം ജപിക്കാൻ തുടങ്ങി, ഉപാസനക്കും പോയി.

ഉപാസനക്ക് പോയപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഭർത്താവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയ ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പുറത്തുപോകുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം എപ്പോഴും ഫോൺ വിളിച്ച്, ഞാൻ എവിടെയാണെന്ന് ചോദിക്കുമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യവുമില്ലായിരുന്നു. ഉപാസനയുടെ സമയത്ത് ഭർത്താവ് വീട്ടിലെത്തിയാലോ അല്ലെങ്കിൽ ഫോൺ വിളിച്ചാലോ എന്ത് പറയും, എന്ന ഭയം മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം, ഞാൻ ഈ കാര്യം അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, നാല് ശനിയാഴ്ചകൾ കഴിഞ്ഞുപോയി. ഞാൻ ഉപാസനക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു, പക്ഷേ ഭർത്താവ് ഒരിക്കൽ പോലും എന്നെ ഫോൺ വിളിച്ചില്ല, ഞാൻ പുറത്തുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായതുമില്ല. ഭർത്താവ് വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുന്നതിന് മുൻപ് ഞാൻ വീട്ടിലെത്തുമായിരുന്നു. ഞാൻ പുറത്തായിരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫോൺ വരാത്തത് ഇത് ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു. ഇത് എനിക്ക് ബാപൂജിയിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ആദ്യ അനുഭവമായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു, ഓരോ ശനിയാഴ്ചയും ഞാൻ ബാപൂജിയുടെ ഉപാസനക്ക് പോകും. ഞാൻ ഒരു തെറ്റായ കാര്യമല്ലല്ലോ ചെയ്യുന്നത്, ഒരു പുണ്യകാര്യം തന്നെയല്ലേ. പിന്നെന്തിനാണ് ഈ പുണ്യകാര്യം ഭർത്താവിൽ നിന്ന് ഒളിക്കുന്നത്? അങ്ങനെ ഞാൻ ബാപൂജിയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു,

'ബാപൂജിയുടെ ഉപാസനക്ക് പോകുന്നത് എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് പോകാൻ എന്നെ അനുവദിക്കണം' എന്നും പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരുപാട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു, പക്ഷേ അവസാനം, 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യ്' എന്നും പറഞ്ഞു. എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് തന്നെ ഞാൻ ചെയ്തു, അതായത് ഉപാസനക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ക്രമേണ, എന്റെ ജീവിതം വളരെ സുഗമമായി. സന്തോഷകരമായ കാര്യം എന്തെന്നാൽ, കാലക്രമേണ എന്റെ ഭർത്താവിനും ബാപൂജിയിൽ വിശ്വാസം വന്നു. പിന്നീട് എന്നെ തടയേണ്ട ആവശ്യം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായില്ല.

ഞങ്ങൾക്ക് അഞ്ച് വയസ്സുള്ള ഒരു മകനും, രണ്ട് മുതിർന്ന പെൺമക്കളുമുണ്ട്. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ വീണ്ടും ഗർഭിണിയാണെന്നുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടത്. പക്ഷേ ഞാൻ പരിശോധനക്കായി ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് പോയപ്പോൾ, റിപ്പോർട്ട് കണ്ടിട്ട് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു, 'ഗർഭം ഗർഭപാത്രത്തിലോ പുറത്തോ കാണുന്നില്ല. പക്ഷേ റിപ്പോർട്ട് നിങ്ങൾ ഗർഭിണിയാണെന്ന് പറയുന്നു'. മുഴുവൻ സ്കാനിംഗിനും ശേഷം കുഞ്ഞ് ഫാലോപ്പിയൻ ട്യൂബിലാണെന്ന് മനസ്സിലായി. ഇത് വളരെ ആശങ്കയുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യമായിരുന്നു, കാരണം, കുഞ്ഞ് വളരുന്നതിനനുസരിച്ച് ട്യൂബും വലുതാകും, ഒരു ദിവസം അത് പൊട്ടിപ്പോകും, അത് എന്റെ ജീവന് അപകടമുണ്ടാക്കുമെന്ന് ഡോക്ടർമാർ പറഞ്ഞു. 'എന്ത് ചെയ്യണം' എന്ന് ആലോചിച്ച് ഒരു മാസം കടന്നുപോയി. ഞാൻ അത്രയധികം പേടിച്ചിരുന്നു, ആ സമയത്ത് എനിക്ക് ബാപൂജിയെ ഓർക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ല. പക്ഷേ നമ്മൾ അവരെ ഓർക്കാത്തപ്പോഴും ബാപൂ തന്റെ ഭക്തരെ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. ആ സദ്ഗുരുതത്വത്തിന് തന്റെ ഭക്തരുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പൂർണ്ണമായി അറിയാം. നമ്മൾ അവരെ മറന്നാലും അവർ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ നമ്മളെ അവരെ ഓർമ്മിപ്പിക്കും.

ഇതൊക്കെ നടക്കുന്നതിനിടയിൽ, ഞാൻ ഒരു എം.ഡി. സ്പെഷ്യലിസ്റ്റ് ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് പോയി. അവരും പറഞ്ഞു, 'ഓപ്പറേഷൻ നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം. ഇതിനല്ലാതെ വേറെ ഒരു വഴിയുമില്ല'. ഓപ്പറേഷന് കുറഞ്ഞത് 70,000 രൂപയെങ്കിലും ചിലവ് വരുമായിരുന്നു. കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചപ്പോൾ, മൊത്തം ചിലവ് ഒരു ലക്ഷം വരെയാകുമെന്നും ജീവന് അപകടമുണ്ടെന്നും മനസ്സിലായി. ഞങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയും അത്ര നല്ലതായിരുന്നില്ല. ഉറപ്പുവരുത്താൻ വീണ്ടും പരിശോധന നടത്തിയപ്പോൾ ആ റിപ്പോർട്ടിലും അതേ കാര്യം തന്നെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. എന്റെ മകളുടെ പിറന്നാൾ അടുത്തുവരികയായിരുന്നു, അവൾക്കായി വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങേണ്ടിയിരുന്നു. പക്ഷേ വീണ്ടും വീണ്ടും പരിശോധനകൾ നടത്തേണ്ടി വന്നതുകൊണ്ടും അവസാനത്തെ റിപ്പോർട്ട് എടുക്കാൻ

പണം കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരുന്നതുകൊണ്ടും വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങുന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നി. എനിക്ക് ടെസ്റ്റിന്റെ റിപ്പോർട്ടായിരുന്നു കൂടുതൽ പ്രധാനം. പണത്തിന്റെ കുറവ് കാരണം എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന ചോദ്യം എന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായി. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ബാപൂജിയെ ഓർമ്മവന്നത്, ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായം അപേക്ഷിച്ചു. അന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഒരുപാട് കരഞ്ഞു, മനസ്സിൽ ബാപൂജിയോട് പറഞ്ഞു, 'നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യ്. എന്നെ രക്ഷിക്കുന്നതും കൊല്ലുന്നതും പൂർണ്ണമായും നിങ്ങളുടെ കൈയിലാണ്. പക്ഷേ എനിക്ക് ഒരു ഓപ്പറേഷനും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല. ഞങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി നല്ലതല്ല'. ബാപൂജിയോട് ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച ശേഷം ഞാൻ ഒരുപാട് കരഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് അവസാനത്തെ റിപ്പോർട്ട് എടുക്കാൻ പോകേണ്ടിയിരുന്നു. ഞാൻ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അവിടെ പോയി. ആ റിപ്പോർട്ടിന് സാധാരണ 800 രൂപയാണ് ഈടാക്കിയിരുന്നത്. ഞാൻ അവർക്ക് 100 രൂപ നേരത്തെ കൊടുത്തിരുന്നു. എന്റെ ടെസ്റ്റ് റിപ്പോർട്ട് പൂനെയിൽ നിന്നാണ് വന്നിരുന്നത്. ആ റിപ്പോർട്ടുകളിൽ പണം എഴുതിയിട്ടുണ്ടാവാറില്ല. പക്ഷേ അന്ന് എന്റെ ഈ റിപ്പോർട്ടിൽ വെറും 300 രൂപ മാത്രമേ ഈടാക്കാൻ പാടുള്ളൂ എന്ന് എഴുതിയിരുന്നു. ഞാൻ ആ റിപ്പോർട്ട് വാങ്ങാൻ വിസമ്മതിച്ചു, കാരണം എന്റെ റിപ്പോർട്ടിന് 800 രൂപ കൊടുക്കേണ്ടിയിരുന്നു. അപ്പോൾ അവിടുത്തെ സിസ്റ്റർ പറഞ്ഞു, “നിങ്ങളുടെ കയ്യിൽ പണം കൂടുതലുണ്ടോ? നിങ്ങൾ 300 രൂപ മാത്രം അടച്ചാൽ മതി”. ഹേ സദ്ഗുരുരായാ! നിങ്ങളുടെ ലീലകൾ അപാരമാണ്. ഇത് ബാപൂജിയുടെ ലീലയാണെന്ന് എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ട്. അദ്ദേഹം എന്റെ പണം കണ്ടെത്താൻ സഹായിച്ചു, കാരണം ഇപ്പോൾ ബാക്കിയുള്ള പണം കൊണ്ട് എനിക്ക് മകൾക്കായി വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പറ്റി. ഞാൻ 300 രൂപ കൊടുത്ത് തിരിച്ചുപോന്നു.

ഈ അനുഭവം മാത്രമല്ല, പിന്നീട് നടന്ന സംഭവം യുക്തിക്ക് അതീതമാണ്! റിപ്പോർട്ടിൽ എഴുതിയിരുന്ന ഡോക്ടർമാരുടെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ഞാൻ സ്കാനിംഗ് റിപ്പോർട്ട് വാങ്ങാൻ പോയപ്പോൾ, അവിടെയും സാധാരണ 700 രൂപക്ക് പകരം 400 രൂപ മാത്രമാണ് എന്നോട് വാങ്ങിയത്. എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഇവിടെ അപ്രതീക്ഷിതവും എന്നാൽ അനുകൂലവുമായ കാര്യങ്ങളാണ് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. പക്ഷേ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ 'പക്ഷേ', 'എങ്കിലും' എന്ന ചിന്തകളുണ്ടാകുമല്ലോ. എന്റെ റിപ്പോർട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും പിശകുണ്ടായിരിക്കണം, അതുകൊണ്ടാണ് അവർ 400 രൂപ മാത്രം വാങ്ങിയതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പക്ഷേ അവർ പറഞ്ഞു, “നിങ്ങളുടെ റിപ്പോർട്ട് വളരെ നല്ലതാണ്. നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല”. ഞാൻ കൂടുതൽ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു! നല്ല റിപ്പോർട്ടോ?? എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ

കഴിഞ്ഞില്ല. പിന്നീട് എനിക്ക് മനസ്സിലായത് ഞാൻ ഗർഭിണിയായിരുന്നില്ല എന്നാണ്!!

അപ്പോൾ കഴിഞ്ഞ സ്കാനിംഗിൽ ട്യൂബിൽ കണ്ട എന്റെ കുഞ്ഞ് എവിടെപ്പോയി? എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു ഡോക്ടറെ മാത്രമല്ല, പല ഡോക്ടർമാരെയും പോയി കണ്ടു. എല്ലാവരും ഒരേ കാര്യം തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്. എന്റെ ബാപൂജിയുടെ ഈ ലീല എത്ര അനന്തമാണ്! എങ്ങനെയാണ് ഒരു റിപ്പോർട്ട് ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് മാറാൻ കഴിയുക? പിന്നീട്, ആദ്യത്തെ സ്കാനിംഗിൽ ഡോക്ടർക്ക് 'കുഞ്ഞ്' ആണെന്ന് തോന്നിയത്, വെറും ഫൈബ്രോയ്ഡ് (ഗർഭപാത്രത്തിൽ വളരുന്ന ഒരു ട്യൂമർ പോലുള്ള വസ്തു) ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒരു മാസത്തെ മരുന്ന് കൊണ്ട് അത് സുഖപ്പെട്ടു, അതിന് വെറും 1000 രൂപ മാത്രമേ ചിലവ് വന്നുള്ളൂ. ബാപൂജി, എനിക്ക് അറിയാതെ തന്നെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഈ ജീവനു ഭീഷണിയായ കാര്യം ഒഴിവാക്കി, അത് വെറും ഫൈബ്രോയ്ഡാണെന്ന് കണ്ടെത്തി! എന്റെ അനുഭവം ഇതാണ്, ആരെങ്കിലും അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവും സദ്ഗുരുവിന് സമർപ്പിച്ചാൽ, അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ രൂപപ്പെടുത്തും. 'വലിയ അമ്മ' ( ചണ്ഡിക അമ്മ )യ്ക്കും, ഡാഡിനും എന്തും ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ട്, എന്റെ ബാപൂജി തന്നെയാണ് എന്നെ രക്ഷിച്ചത്. ബാപൂജിക്ക് വളരെയധികം അംബജ്ഞ. ഇന്നും എനിക്ക് ഓരോ നിമിഷവും ബാപൂജിയുടെ അനേകം അനുഭവങ്ങൾ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ബാപൂജി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലുള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് നമ്മൾ എല്ലാ ഭക്തരും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ആശങ്കയുമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്. സമസ്ത ചണ്ഡികാകുലത്തിനും വളരെയധികം അംബജ്ഞ!

॥ ഹരി:ഓം। ശ്രീരാമ। അംബജ്ഞ।