ബാപ്പുജിയുടെ കൃപയാൽ അസാധ്യം സാധ്യമായി ! - വൃഷാലി വീരാ ദാണ്ഡേക്കർ, കലിന

ബാപ്പു , ഇന്ന് സദ്ഗുരു അനുഭവസങ്കീർത്തനത്തിനുള്ള അവസരം തന്നതിന്, ഞാൻ അങ്ങയുടെ കാൽക്കൽ അംബജ്ഞയാണ് (അങ്ങയോടു കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു). 

ഞാൻ, വൃഷാലി വീരാ ദാണ്ഡേക്കർ, 2001 മുതൽ ബാപ്പു കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന് ബാപ്പുജിയുടെ നിരവധി മനോഹരമായ അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ രണ്ട് അനുഭവങ്ങളാണ് ഇന്ന് ഞാൻ പറയുന്നത്. 2017 സെപ്റ്റംബർ 12-ന് രാത്രി ശക്തമായ ഇടിയോടുകൂടിയ കനത്ത മഴ പെയ്തു. അന്ന് ഞാൻ ഒരു ജോലിയുടെ ആവശ്യത്തിനായി നാസിക്കിൽ ആയിരുന്നു. 

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ എൻ്റെ ഭർത്താവ് പതിവുപോലെ കുർളയിലുള്ള ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസിലെത്തി. ഓഫീസിന്‍റെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ നിലത്ത് ധാരാളം കരി വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ടു. ഈ കരി എവിടെനിന്നാണ് വന്നതെന്ന് തിരഞ്ഞുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ചുറ്റും മുകളിലേക്കും നോക്കി. അപ്പോൾ ഓഫീസിന്‍റെ പ്രധാന ഡി.പി. (ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ പാനൽ) പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചത് കണ്ടു. ഇതിൽ നിന്ന് രാത്രി ഓഫീസിന്‍റെ ഇലക്ട്രിക് വയറിംഗിന് വലിയ തീപിടിത്തമുണ്ടായെന്ന് ഉറപ്പായി. ഡി.പി.യുടെ ഇരുമ്പ് മൂടിയിൽ ഏകദേശം ഒരിഞ്ച് വലുപ്പത്തിൽ ഒരു ദ്വാരം വീണിരുന്നു. ഇതിൽ നിന്ന് തീ എത്രമാത്രം ശക്തമായിരുന്നെന്ന് നമുക്ക് ഊഹിക്കാം. എന്നാൽ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം, തീ ഒന്നര അടി ചുറ്റളവിൽ മാത്രം പടർന്നു; അതായത്, അത്രയും വയറുകൾ മാത്രമാണ് കത്തിനശിച്ചത്. അതിനപ്പുറമുള്ള വയറുകളോ മറ്റ് സാധനങ്ങളോ ഒന്നും കത്തിയിട്ടില്ല. ഇത് എങ്ങനെ സാധ്യമാകും? വയറിന് തീ പിടിച്ചാൽ അത് പടർന്നുപിടിക്കുകയാണല്ലോ പതിവ്. ഈ യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്ത കാര്യത്തിന് നമ്മൾ എന്ത് വിശദീകരണം നൽകും? 

എൻ്റെ 'ഡാഡ്' ആയ ബാപ്പു തന്നെയാണ് ഈ തീയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ മുഴുവൻ ഓഫീസിനെയും രക്ഷിച്ചതെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഓഫീസിൽ ആകെ 10 കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ, ലാപ്ടോപ്പുകൾ, പ്രിന്‍ററുകൾ, സ്കാനറുകൾ, ടി.വി., ഫ്രിഡ്ജ് തുടങ്ങിയ ഉപകരണങ്ങളുണ്ട്. അതോടൊപ്പം, ഭർത്താവിന്‍റെ ജോലി സംബന്ധമായ ഫയലുകളുള്ള 3 മര അലമാരകളും ഉണ്ട്. ഇതെല്ലാം കത്തി നശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ...? ഈ ചിന്ത വരുമ്പോൾ എൻ്റെ രോമങ്ങൾ നിവർന്നു നിൽക്കുന്നു, 'ഇത്രയും അളവറ്റ സ്നേഹം അദ്ദേഹത്തിനു മാത്രമേയുള്ളൂ' എന്ന് ഓർത്ത് കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു. 

ഇരുമ്പിൽ ഒരിഞ്ച് ദ്വാരം ഉണ്ടാക്കാൻ ശേഷിയുള്ള അത്രയും വലിയ തീ, ഒന്നര അടി ചുറ്റളവിൽ മാത്രം പടർന്ന് എങ്ങനെ സ്വയം അണഞ്ഞു എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു നാശനഷ്ടവും ഉണ്ടായില്ല, സാമ്പത്തികമായി വലിയ നഷ്ടവും സംഭവിച്ചില്ല. ബാപ്പുജിയുടെ

കൃപയാൽ മാത്രമാണ് ഈ അസാധ്യം സാധ്യമായത്! അവിടുത്തെ യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്ത ലീലകൾ അവിടേക്ക് മാത്രം അറിയാം! ഈ തീപിടിത്തത്തിലൂടെ എൻ്റെ ഡാഡ് (ബാപ്പു) ഞങ്ങൾക്ക് വരാനിരുന്ന ഒരു വലിയ ആപത്ത് ഒഴിവാക്കി എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് വരുന്നതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ള വിശ്വാസികൾ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെഛത്രഛായയിൽ സുഖവും സന്തോഷവും പൂർണ്ണമായ നിർഭയത്വവും അനുഭവിക്കുന്നു. ഹാറ്റ്സ് ഓഫ് ഡാഡ്, വി ലവ് യൂ ഡാഡ് ഫോർഎവർ....

അങ്ങനെ, ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ ചെറിയ സംഭവത്തിലും ബാപ്പുവിന്‍റെ സാന്നിധ്യം നേരിട്ടോ, അല്ലാതെയോ ഉണ്ട്! എൻ്റെ മറ്റൊരു അനുഭവവും ഞാൻ പറയാം. ഞങ്ങൾ 1989-ൽ ലോണാവ്ലയിലെ വകസായിൽ ഒരു പ്ലോട്ട് വാങ്ങിയിരുന്നു. 2013-ൽ അത് വിൽക്കാൻ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുകയും ഒരു പ്രാദേശിക ബ്രോക്കറുമായി സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ 2013 ജൂണിൽ പെട്ടെന്ന് ആ പ്ലോട്ട് വിൽക്കേണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നി. ഇന്ന്, ബാപ്പുജിയുടെ കൃപയാൽ ആ പ്ലോട്ടിൽ 'അനസൂയ' എന്ന പേരിൽ മനോഹരമായ ഒരു ബംഗ്ലാവ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. 

അതിലെ ഒരു പ്രത്യേകത എന്തെന്നാൽ, അക്കാലത്ത് ആ പ്ലോട്ട് വിറ്റിരുന്നുവെങ്കിൽ റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് വിലകൾ ഇടിഞ്ഞതുകൊണ്ട് വളരെ കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് അത് വിൽക്കേണ്ടി വരുമായിരുന്നു, അത് ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടമുണ്ടാക്കുമായിരുന്നു എന്ന് പിന്നീട് ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി. പ്ലോട്ട് വിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടും, അത് വിൽക്കേണ്ടെന്ന് ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ തോന്നിയതിന്റെ പ്രചോദനം, ബാപ്പു തന്നെ ഉളവാക്കിയതാണ് എന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം . സദ്ഗുരുവിന്‍റെ കൃപയാൽ ഞങ്ങൾ ഒരു വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. 'കൈകൾ വിരിച്ച് ചേർത്ത് നിർത്തി, ആനന്ദക്കടലിൽ മുക്കി' (കൈകൾ വിരിച്ച് ചേർത്തുപിടിച്ചു, ആനന്ദക്കടലിൽ മുക്കി) ഈ സന്തോഷ നിമിഷങ്ങൾ മറക്കാനാവാത്തതാണ്. ഞങ്ങളെ എന്നെന്നും അങ്ങയുടെ കാൽക്കൽ ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കണം, ഇതാണ് ഡാഡ്(ബാപ്പു) , അങ്ങയോടുള്ള ഞങ്ങളുടെ നിരന്തരമായ പ്രാർത്ഥന......

ഹരി: ഓം. ശ്രീരാം. അംബജ്ഞ.