മോദകം

മോദകം - സദ്ഗുരു ശ്രീ അനിരുദ്ധ ബാപ്പുവിന്റെ ദൈനിക് പ്രത്യക്ഷയിലെ മുഖപ്രസംഗം (06-09-2006)

ശ്രീഗണപതിയെ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഓരോ ഭക്തന്റെയും, നിരീശ്വരവാദിയുടെ പോലും മനസ്സിൽ പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വരുന്നത് മോദകങ്ങളാണ്. ഇന്നൊക്കെ മാവാസ് കൊണ്ടുള്ള മോദകങ്ങൾ കിട്ടും, പക്ഷേ അങ്ങനെയുള്ള മാവാ മോദകങ്ങൾ പാലിന്റെ ദാഹം മോരുവെള്ളം കൊണ്ട് തീർക്കുന്നത് പോലെയാണ്. ചെറുപ്പകാലം മുതൽ ഇന്നുവരെ ഞാൻ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട് കഴിച്ചിട്ടുള്ള മോദകങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായ മോദകങ്ങളാണ്. അതിൽ അരിപ്പൊടി നെയ്യിൽ കുഴച്ചെടുക്കുകയും, ഉള്ളിലെ പൂരകം പുതിയതും രുചിയുള്ളതുമായ തേങ്ങാ ചിരകിയത് വീട്ടിലുണ്ടാക്കിയ നെയ്യിൽ ഉണ്ടാക്കിയതുമായിരിക്കും. മോദകം കഴിക്കുമ്പോൾ അതിനെ പൊട്ടിച്ച് അതിൽ ഒരു സ്പൂൺ ശുദ്ധമായ നെയ്യ് കൂടി ചേർക്കണം. എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും ഈ 'ചൂടുള്ള' മോദകം വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. ഈ പരമ്പരാഗത മോദകം ആഹാരത്തിലെ സൗമ്യവും, സ്നിഗ്ദ്ധവും, ഗുരുഗുണങ്ങളുടെയും പരമോത്കൃഷ്ട രൂപമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് മൂലാധാരചക്രത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന, അതായത് അത്യുഷ്ണവും അർദ്ധസ്നിഗ്ദ്ധവും ലഘുവായ സ്ഥാനത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ശ്രീമഹാഗണപതിക്ക് ഇത് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ നൈവേദ്യമാകുന്നത്. ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ എല്ലാവർക്കും ഇങ്ങനെയുള്ള മോദകങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയണമെന്നില്ല. പക്ഷേ, കഴിയുന്നവർ ഇങ്ങനെയുള്ള പരമ്പരാഗത മോദകങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി ശ്രീമഹാഗണപതിക്ക് സ്നേഹത്തോടെ സമർപ്പിക്കണം. ദുർവായും ശമിപത്രങ്ങളും കൊണ്ടുള്ള ബാഹ്യോപചാരവും പരമ്പരാഗത മോദകങ്ങളുടെ നൈവേദ്യവും ശരിക്കും ഉഗ്രവും, രൂക്ഷവും, ലഘുവായ ഗുണങ്ങളെ നശിപ്പിച്ച് സൗമ്യതയും, സ്നിഗ്ദ്ധതയും, ഗുരുത്വവും (സ്ഥിരത) സ്ഥാപിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ആ മംഗളമൂർത്തി വരദവിനായകൻ വിഘ്നങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രാണമയ ദേഹത്തിലും മനോമയ ദേഹത്തിലും അവതരിക്കുന്നു.

സദ്ഗുരു ശ്രീ അനിരുദ്ധ ബാപ്പുവിൻ്റെ വീട്ടിൽ ഗണപതിയുടെ വരവ്.

മോദകം എന്ന് പറയുമ്പോൾ എനിക്കൊരു പഴയ കഥ ഓർമ്മ വരുന്നു. ഒരു ചക്രവർത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ അതീവ ആഡംബരപ്രിയനും ഒരു പഠിപ്പുമില്ലാത്തവനുമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അയാളുടെ പിതാവ് സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തുന്നതിന് മുൻപ് ആ വിദ്യാഹീനനായ രാജകുമാരന്റെ വിവാഹം വളരെ വിദ്വാനും അറിവുള്ളവളുമായ ഒരു രാജകുമാരിയുമായി നടത്തിക്കൊടുത്തു. ഈ വിവരമില്ലാത്ത രാജാവും അവന്റെ വിദ്വാനും പതിവ്രതയുമായ രാജ്ഞിയും രാജകുടുംബത്തോടൊപ്പം ഒരു തടാകത്തിൽ ജലക്രീഡക്ക് പോയി. അവിടെ തടാകത്തിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ രാജാവ് രാജ്ഞിയുടെ ദേഹത്തേക്ക് കൈകൊണ്ട് വെള്ളം തളിക്കാൻ തുടങ്ങി. വിവാഹം വരെ സംസ്കൃതം പഠനഭാഷയും സംസാരഭാഷയും ആയിരുന്ന ആ രാജ്ഞി പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു, "മോദകൈ: സിഞ്ച". ഉടൻതന്നെ രാജാവ് ഭൃത്യനെ അടുത്ത് വിളിച്ച് അവന്റെ ചെവിയിൽ എന്തോ പറഞ്ഞു. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഭൃത്യൻ മോദകം നിറച്ച അഞ്ചാറ് പാത്രങ്ങൾ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നു, രാജാവ് ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി മോദകങ്ങൾ രാജ്ഞിയുടെ ദേഹത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു. ഈ വിചിത്രമായ കാര്യങ്ങൾ കാരണം ആദ്യം ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായ രാജ്ഞി കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു, മറ്റ് രാജസ്ത്രീകളുടെയും മന്ത്രിമാരുടെയും രാജകുടുംബാംഗങ്ങളുടെയും മുഖത്തെ പരിഹാസച്ചിരി കണ്ട് അതീവ ലജ്ജിതയും ദുഃഖിതയുമായി; കാരണം രാജ്ഞിക്ക് പറയേണ്ടിയിരുന്നത് "മാ ഉദകൈ: സിഞ്ച" അതായത് എന്നെ വെള്ളം കൊണ്ട് നനയ്ക്കരുത് എന്നായിരുന്നു. പക്ഷേ, സംസ്കൃതം സംസാരഭാഷ മാത്രമറിയുന്ന ആ വിവരമില്ലാത്ത രാജാവിന് സംസ്കൃത വ്യാകരണ നിയമങ്ങൾ അറിയാത്തതുകൊണ്ട് 'മോദകൈ:' എന്ന വാക്കിന്റെ സന്ധി വേർപെടുത്താതെ തെറ്റായി അർത്ഥമെടുത്തു. പിന്നീട് കഥ വളരെ വ്യത്യസ്തമായ വഴിത്തിരിവുകളിലൂടെ പോകുന്നു, പക്ഷേ എനിക്ക് രാജ്ഞിയുടെ ദേഹത്ത് മോദകം വർഷിക്കുന്ന ആ വിഡ്ഢിയായ രാജാവിനെയാണ് ഇന്ന് പല രൂപങ്ങളിലും പലയിടത്തും കാണാൻ കഴിയുന്നത്. ഗണപതിക്ക് മോദകം ഇഷ്ടമാണ്, ദുർവാ ഇഷ്ടമാണ് അതുകൊണ്ട് ആദരവോടെ ഗണപതിക്ക് ഈ വസ്തുക്കൾ അർപ്പിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. അതുപോലെ ആ പരമാത്മാവിന്റെ രൂപങ്ങൾ പലതാണല്ലോ, അതുകൊണ്ട് വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള വിഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതും വളരെ ഉചിതമാണ്. പക്ഷേ, അങ്ങനെയുള്ള ഗണപതിക്ക് പാൽ കൊടുക്കാൻ പലയിടത്തും വരി നിൽക്കുന്നത് ആ രാജാവിന്റെ ആവർത്തനമാണ്.

 

സദ്ഗുരു ശ്രീ അനിരുദ്ധ ബാപ്പുവിന്റെ വസതിയിൽ എല്ലാ വർഷവും ആഘോഷിക്കുന്ന ഗണേശോത്സവത്തിൽ, ഗണപതി ബാപ്പയ്ക്ക് വളരെ സ്നേഹത്തോടെ മോദകം സമർപ്പിക്കുന്നു.

എനിക്കൊന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല, ശരിക്കും ഗണപതിക്ക് മോദകം അത്രയേറെ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം പലയിടത്തും പാൽ മാത്രം കുടിക്കുന്നതെന്താണ്? മോദകം കഴിക്കാത്തതെന്താണ്? പ്രധാനമായി, ഈ ചോദ്യം നമ്മളിലാരുടെയും മനസ്സിൽ ഉദിക്കുന്നില്ല. ആ മംഗളമൂർത്തിയായ പരമാത്മാവ് ഭക്തർ സ്നേഹത്തോടെ അർപ്പിക്കുന്ന പഴകിയ ചപ്പാത്തി കഷണങ്ങൾ പോലും സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു എന്നതിൽ എനിക്ക് ഒരു സംശയവുമില്ല. പിന്നെ വിഗ്രഹത്തിന് മുന്നിലുള്ള നൈവേദ്യത്തളികയിലെ ഒരൊറ്റ തരി പോലും കുറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പോലും കുഴപ്പമില്ല. ഗീതയിൽ സാക്ഷാൽ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്നെ സ്വന്തം വാക്കുകളിലൂടെ എല്ലാ ഭക്തർക്കും ഈ ഉറപ്പ് നൽകിയിട്ടുണ്ട്. പ്രധാനമായി, പരമാത്മാവിന് ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് തന്റെ മഹത്വം വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല, അതുപോലെ ജനങ്ങളുടെ ഭക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ പരമാത്മാവിന് ഇങ്ങനെയുള്ള നടപടികളുടെ ആവശ്യമില്ല. ഭക്തരെയും അഭക്തരെയും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരുടെയും അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് പൂർണ്ണമായി അറിയുന്ന, ഓരോരുത്തരുടെയും കർമ്മഫലം ആരുടെ കയ്യിലാണോ ഉള്ളത്, ആ യഥാർത്ഥ പരമാത്മാവിന് ഇങ്ങനെയുള്ള വിചിത്രമായ കാര്യങ്ങളുടെ ആവശ്യമില്ല.
മുഖപ്രസംഗം ഉപസംഹരിച്ചുകൊണ്ട് സദ്ഗുരു ശ്രീഅനിരുദ്ധ ബാപ്പു എഴുതുന്നു -

"കൂട്ടുകാരേ, ആ പരമാത്മാവിന് വേണ്ടത് നിങ്ങളുടെ അചഞ്ചലമായ ശ്രദ്ധയും ഭക്തിയും കൃതജ്ഞതാബോധത്തോടെയുള്ള ഭഗവാന്റെയും ഭഗവാന്റെ നിസ്സഹായരായ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും സേവനവുമാണ്. ഈ യഥാർത്ഥ നൈവേദ്യം, അല്ല, ഈ ശ്രേഷ്ഠമായ നൈവേദ്യം പരമാത്മാവ് പൂർണ്ണമായി സ്വീകരിക്കുകയും അതിന്റെ ആയിരം മടങ്ങ് ഫലം പ്രസാദമായി ഭക്തന് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
മോദകം നൈവേദ്യമായി തീർച്ചയായും അർപ്പിക്കുക, ഇഷ്ടത്തോടെ സ്വയം കഴിക്കുകയും ചെയ്യുക, പക്ഷേ മോദം എന്നാൽ ആനന്ദം എന്ന് മറക്കരുത്. പരമാത്മാവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും സന്തോഷമുണ്ടാകുന്ന രീതിയിൽ പെരുമാറുന്നതാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ മോദകം."