സൂര്യകോടിസമപ്രഭ - 2

അവലംബം: സദ്ഗുരു ശ്രീ അനിരുദ്ധ ബാപുവിൻ്റെ ദൈനംദിന 'പ്രത്യക്ഷം' എഡിറ്റോറിയൽ (05-09-2006)

കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിൽ, സദ്ഗുരു അനിരുദ്ധ ബാപു വിവരിച്ച അന്ധകാസുരൻ്റെ വധത്തിൻ്റെ കഥ നമ്മൾ കണ്ടു. "ഈ കഥ ഇന്ത്യയിലെ അഞ്ച് പ്രധാന ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങളെയും പരസ്പരം ഇഴചേർക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ശൈവ, ദേവീ-ഉപാസകർ, വൈഷ്ണവ, ഗാണപത്യ, സൗര എന്നീ അഞ്ച് സമ്പ്രദായങ്ങളിലെയും ആദിദൈവങ്ങളെ ഒരുപോലെയും ഒരുമിച്ച് പ്രതിഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട്, നിറങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണെങ്കിലും ആകാശം ഒന്നാണെന്ന്, ഈ കഥ ലളിതമായി കാണിച്ചുതരുന്നു.

സദ്ഗുരു ശ്രീ അനിരുദ്ധ ബാപുവിന്റെ വീട്ടിൽ നടക്കുന്ന ഗണേശോത്സവത്തിൽ, ഭക്തർ ഈ സ്വയംഭൂ ഗണേശന്റെ ദർശനം നേടുന്നു.

ആത്മീയമായി ഈ കഥയിൽ അനേകം പ്രധാന തത്വങ്ങൾ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട് . അതിൽ ചിലത് മാത്രം ഇന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം. ശ്രീ മഹാദേവൻ്റെ ക്രോധം നിറഞ്ഞ ആദ്യ വാക്കിൽ നിന്ന് ശ്രീവിഷ്ണു ഒരു അസുരനെ പേടിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു രൂപമുണ്ടാക്കി. ഇത് ഒരു യഥാർത്ഥ അസുരനായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അമ്മയുടെ വാക്കുകളുടെ, അവളുടെ ഓമനയായ കുഞ്ഞിനെ ഭയപ്പെടുത്താനായി ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു പാവയായിരുന്നു. ശിവൻ്റെ കോപമടങ്ങിയ വാക്കിൽ നിന്ന് ശ്രീവിഷ്ണു ഉണ്ടാക്കിയ ഈ അസുരരൂപത്തിലുള്ള പാവ, നിഷ്കളങ്കമായ മനുഷ്യ മനസ്സിലുള്ള ഈശ്വരഭയമാണ്. ഈ ഭയം തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ, അതായത് 'മര്യാദാ ലംഘനം' (പ്രജ്ഞാപരാധം) ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ, ഓരോ മനുഷ്യനിലുമുള്ള സാത്വിക വിഷ്ണുവായ വിവേകം ഉണ്ടാക്കുന്നു. അത് സംഭവിക്കുന്നതും ശിവൻ്റെ, അതായത് പവിത്രമായ ബോധത്തിൻ്റെ പ്രകടനത്തിലൂടെയാണ്. ഓരോ മനുഷ്യനും, ബുദ്ധിപരമായി വിവേകവും, പവിത്രതയുടെ ബോധവും ഉണ്ടായിരിക്കും. ഇത് അവരുടെ പുണ്യം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ഭഗവാൻ്റെ നിരുപാധികമായ കരുണ കൊണ്ടാണ്. കർമ്മ സ്വാതന്ത്ര്യം കാരണം 'പ്രജ്ഞാപരാധം' കൂടുമ്പോൾ, അവയുടെ സാന്നിധ്യവും ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. 'പ്രജ്ഞാപരാധാത് രോഗ: ' (പ്രജ്ഞാപരാധത്തിൽ നിന്ന് രോഗമുണ്ടാകുന്നു) എന്ന നീതിയനുസരിച്ച്, മനുഷ്യൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ദുരിതങ്ങൾ വന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും, അവയെ നേരിടാനുള്ള കഴിവ് കുറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും. ബാലഗണേശൻ്റെ ഈ ലീലയിലൂടെ മര്യാദ പാലിക്കുക എന്ന തത്വം മനോഹരമായി മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നു.


ചെറിയ പ്രായത്തിൽ പരമാത്മാവ് ചെയ്യുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് ജഗദംബയ്ക്ക്

തോന്നുന്നത്, അതായത് ദ്രവ്യശക്തി-പ്രകൃതി മാതാ പാർവതി നിശ്ചയിക്കുന്ന മര്യാദകൾ പാലിക്കുന്നത് ഉചിതവും അത്യാവശ്യവുമാണ്. പരമാത്മാവ് ശ്രീ മഹാഗണപതി തൻ്റെ ഈ ലീലയിലൂടെ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന് ഈ പാഠമാണ് നൽകിയത്, അതായത് ശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെയും, മുതിർന്നവരുടെയും വാക്കുകളുടെ മര്യാദ ലംഘിക്കുന്നത് എപ്പോഴും അനുചിതമാണ്. അങ്ങനെയുള്ള മര്യാദാ ലംഘനത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചാൽത്തന്നെ ബൂച്ച ഉണ്ടാകുന്നു. പിന്നെ ഈ ചിന്ത പ്രവർത്തിയിൽ വന്നാൽ യഥാർത്ഥ അസുരൻ ഉണ്ടാകില്ലേ? ഓരോ മനുഷ്യനും തൻ്റെ പ്രായം, ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ശക്തി, തൻ്റെ കടമ, ഉത്തരവാദിത്തം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ബോധമുള്ളവനായിക്കൊണ്ട് മാത്രമേ ഏതൊരു കാര്യവും ഏറ്റെടുക്കാവൂ.

ശ്രീവിഷ്ണുവിൻ്റെയും ജഗന്മാതാ പാർവതിയുടെയും ഈ ഉചിതമായ പ്രതിവിധി കാരണം, ശിവൻ ബാലഗണേശനെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് വിട്ട് , തൻ്റെ കാര്യങ്ങൾക്കായി പോകുന്നു. ഇതിനർത്ഥം, മനുഷ്യ മനസ്സ് വിവേകത്തോടെ ഭൗതിക ശക്തിയുടെ മര്യാദകളെ തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം, അന്തർമനസ്സിലെ പവിത്രതയുടെ ബോധം പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ച്, തൻ്റെ അസുരസംഹാരത്തിൻ്റെ കാര്യം ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. മര്യാദ പാലിക്കുമ്പോൾ അന്തർമനസ്സിലെ പവിത്രതയുടെ ബോധവും, ശക്തിയും ഒരുമിച്ച് വർദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു, അപ്പോൾ മനസ്സിലെയും, ജീവിതത്തിലെയും അസുരന്മാരുടെ നാശം ഉറപ്പാണ്.

മാഘി ഗണേശോത്സവത്തിൽ, ശ്രീ ബ്രഹ്മണസ്പതിയുടെ പൂജയും ഉപചാരങ്ങളും അർപ്പിക്കുമ്പോൾ സദ്ഗുരു ശ്രീ അനിരുദ്ധ ബാപു.

 
പിന്നീട് ബാലഗണേശൻ തൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായ ഭയത്തെ തുപ്പിക്കളയുന്നു, അതിൽ നിന്ന് ഭീകരനും നിരന്തരം വളരുന്നവനുമായ 'അന്ധകാസുരൻ' ഉണ്ടാകുന്നു. ഒരു വ്യക്തി ഏതെങ്കിലും സമ്മർദ്ദം കൊണ്ടോ, ഭയം കൊണ്ടോ മര്യാദ പാലിക്കുമ്പോൾ, കുറച്ച് കാലത്തിന് ശേഷം ആ സമ്മർദ്ദം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സമ്മർദ്ദം എന്നത് ഈശ്വരനിയമങ്ങളോടുള്ള ഭയമാണ്. ഈ ഭയം ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നുമ്പോൾ, മനുഷ്യ മനസ്സ് ഒരു നിമിഷം വിവേകത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞ് ഈ ഭയത്തെ വലിച്ചെറിയുന്നു, സ്വാഭാവികമായും ആ ഭയത്തിൻ്റെ സ്ഥാനം വികലമായ അഹങ്കാരവും, ധിക്കാരവും ഏറ്റെടുക്കുന്നു. ഇതാണ് ആ ഇരുട്ട് , ഇതാണ് അന്ധകാസുരൻ്റെ സ്വരൂപം. ഈ അന്ധകാസുരൻ ഒരിക്കൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടാൽ, അവൻ വളർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും.


ഞാൻ എന്ത് ചെയ്താലും ആ പരമേശ്വരന് എൻ്റെ ഒരു ചുക്കും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല' എന്ന മനോഭാവമാണ് യഥാർത്ഥ അന്ധകാര - അന്ധകാസുരൻ . എന്നാൽ, സാക്ഷാൽ പവിത്രതയുടെ, അതായത് ശിവൻ്റെയും

പാർവതിയുടെയും, അതായത് പ്രവർത്തനശക്തിയുടെ (ദ്രവ്യശക്തിയുടെ) പുത്രനായ ഈ മഹാഗണപതി, അതായത് മനുഷ്യ ആത്മാവിൻ്റെ ദ്രവ്യഗുണങ്ങളുള്ള സത്വഗുണം, പ്രായമ് എത്ര ചെറുപ്പമായിരുന്നാലും, ഈ അന്ധകാസുരനെ പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രരഹിതമാക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്. ഈ യുദ്ധത്തിൽ, ദ്രവ്യഗുണങ്ങളുള്ള സത്വഗുണത്തെ , ഭാവഗുണങ്ങളുള്ള സത്വഗുണമായ ശ്രീവിഷ്ണു സഹായിക്കുന്നു , ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ആ സത്വഗുണത്തിൻ്റെ തേജസ്സ് 'കോടിസൂര്യസമപ്രഭ' (കോടി സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശത്തിന് തുല്യം) ആകുന്നു. പിന്നെ എന്തുണ്ടായി ? ആ ബാലഗണേശൻ അന്ധകാസുരനെ എളുപ്പത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നു. ഭാവഗുണസമ്പന്നമായ സത്വഗുണം , ഇത് ഭക്തിയുടെ പ്രഭാവമാണ്.

എഡിറ്റോറിയലിൻ്റെ അവസാനം സദ്ഗുരു ശ്രീ അനിരുദ്ധ ബാപു എഴുതുന്നു :

"കൂട്ടുകാരേ, എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ ഏതെങ്കിലും വഴിത്തിരിവിൽ, ഈ അന്ധകാസുരൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും, പക്ഷേ, ആ മംഗളമൂർത്തി മഹാഗണപതിയുടെ ആരാധനയും, നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടദേവനോടുള്ള ഭക്തിയും നിങ്ങളെ ആ വഴിത്തിരിവിൽ നിന്ന് മെല്ലെ പ്രകാശമയമായ പാതയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയും."

ഗണപതി നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെ ആനന്ദം (സന്തോഷം) നൽകുന്നു? ശ്രീ അനിരുദ്ധ ബാപു വിശദീകരിക്കുന്നു.